20/12/2011 De Hel........
Het zit erop, tis ni gelopen zoals ik het gepland had maar het was wel een fantastische dag.
De start is geweldig, vuurwerk, een massa atleten en de grootste glimlach van de kempen Ludo Dierckx die het startschot geeft. Kippevelmoment. Ik start heel soepel en als ik na een 500 tal meters langs onze supportersstand passeer krijg ik wederom kippevel. De muziek galmt door de boxen en de eerste aanmoedigingen passeren de oren.
Het lopen gaat heel vlot. Ik heb absoluut geen kilometers in de benen maar word er eigenlijk niets van gewaar. Zonder naar anderen te zien of te proberen aan te klampen als er iemand passeert haspel ik op men eigen soepel tempoke de eerste 15 km af. 1u06' genieten.
Dan kunnen we beginnen biken. Het parkoers is in een modderpoel herschapen en het word ploeteren en baggeren à volonté. Superleuk voor de mens, iets minder leuk voor het materiaal. Mijn materiaal houd prima stand. de remblokjes slijten hier zonder ze ook maar te gebruiken. Ik probeer elke bocht zo aan te snijden dat ik echt niet moet remmen want als je hier meer dan twintig keer remt zijn je blokjes er gegarandeerd door. Ik heb ze amper gebruikt maar gisteren tijdens het poetsen bleek toch dat ik al op het ijzer zat.
We worden twee maal per ronde door een verzopen maisveld gestuurd. de eerste ronde slaag ik erin om er door te rijden maar vanaf dan word dit bijna onmogelijk. In de tweede ronde moet ik van de fiets en al lopende probeer ik de overkant te bereiken. Net dan gaat het mis, ik zet men voet op het overblijfsel van de maisplanten omdat dit net iets harder is dan de verzopen ondergrond. men voet schuift er net naast en ik sla men enkel om. Eerste moment voel ik nog niets maar een kwartier later begint het toch wat te trekken. Als ik dan door de tweede maisstrook loop begint het pas echt te steken. In de plaats van te lopen wandel ik nu door de velden. Tijdens het fietsen zelf heb ik amper last dus ik wil zeker de fietsproef uitdoen en daarna zien we wel het is nog lang eer ik moet beginnen lopen dus alles kan nog beteren.
telkens ik aan onze supportersstand passeer staan er meer en meer mensen me aan te moedigen. dat maakt het afzien toch nog een heel pak aangenamer. Alle andere koersen die ik doe zijn meestal te ver weg zodat je het zonder supporters moet stellen maar hier is het echt feest. Na 5u47 fietsen stap ik van de bike en probeer ik al die slijkleren van men lijf te wurmen. Ni simpel om die vastgekoekte tirettekes open te wringen maar met de hulp van begeleider janus slagen we er toch in. Ik start nog aan het lopen maar voel al snel dat het tevergeefse moeite is. 30 km lopen met zo een enkel is een hyptheek leggen onder het komende seizoen. Ik passeer onze supportersstand nog maar geef er iets later de brui aan. Niets aan te doen en ik besluit gewoon terug te wandelen. Liever nu dan binnen twee jaar wanneer ik er hier eens wil staan.
Alvast bedankt aan alle supporters voor de geweldige aanmoedigingen en aan Pino en Michel en Hanz voor de uitbating van ons supportersdorp en natuurlijk de Jan voor de geweldige begeleiding. Jullie waren fantastisch
Nu men knieën effe de rust geven die ze verdienen en dan volgende week drie dagen stappen in de Ardennen om dan vol goede moed de trainingen voor seizoen 2012 te hervatten.
