21/11/2011 Hetric Challenge
Onze eigenste Hetric challenge, hier proefde ik in 2008 voor het eerst van de pracht en praal van multisport en sindsdien heeft dit mijn volledige leven bepaald. het concept is vrij simpel. Je rijd een mtb wedstrijd van 32 km, daarna een winterduatlon (3/21/3) en heel kort daarna een loopwedstrijd van 12 km.
Dat de voorbereiding allesbehalve was daar moet ik geen doekjes omwinden. Na Schotland had ik er effe men buik van vol en wilde ik nog wel eens wat pinten gaan drinken, en natuurlijk deed ik dit dan ook. Men knieën lieten toch niet toe dat er getraind werd dus had ik daar nu de ideale gelegenheid voor. Maar sinds een drietal weken ben ik terug rustig op gang geschoten en aangezien het allemaal heel vlot ging besloot ik te starten in de onze eigen organisatie. Voor het eerst heb ik ook een nieuwe manier van taperen ontdekt. Donderdag nog een ferm stuk in men kl*ten van den duvel, vrijdag driemaal uit eten met wederom de bijbehorende duvels en zaterdag een afscheidsvat van een globetrotter die de wijde wereld gaat verkennen, ditmaal wel op spa bruis, de sjampanje van de sportman.
Op zondag was ik al vroeg ter plaatse zodat ik nog kon helpen met het parkoer mee op te bouwen. tegelijk kon ik dan al wat losrijden wat dan weer mooi meegenomen was. Tijdens het losrijden trapte ik al ferm op mijnen aden, amai ik voelde precies elken duvel die ik de laatste maanden genuttigd heb door men lichaam zweven. Das de harde realiteit zalle. Maar speelt geen rol, we zien wel hoe de dag verloopt.
Om 10:30 starten we met de mtb wedstrijd, ik ben direct vrij goed mee maar na een kleine km heb ik al prijs. Net als ik vooraan wil schakelen rijd ik door een put waardoor men ketting zich rond men blad slaagt en alles vast zit. Fuck daar sta ik direct geparkeerd. Ik verlies een twintigtal seconden en vele bikers rijden me zo voorbij. Nu moet ik effe karakter tonen en niet proberen om dit gat weer dicht te rijden. Het gaat nog een lang dag worden en ik moet er echt voor zorgen dat ik heel de dag op reserve kan sporten. Ik kan men tempo verder mooi onderhouden een als eerste van de challenge bol ik over de meet. Nu snel wat eten en rusten want de volgende wedstrijd is al binnen een uur.
De volgende wedstrijd is de duatlon. Er word zoals altijd weer zeer snel gestart maar wederom laat ik me niet vangen en probeer ik men eigen tempo mooi te onderhouden. Nog vrij fris kom ik de wisselzone en en na een snelle wissel kan ik beginnen fietsen. dit gaat nog soepel maar in de tweede ronde worden men benen net iets zwaarder waardoor ik wat gas terugneem. De derde ronde kom ik er weer door en zo kan ik zonder zware benen aan het lopen beginnen. Niet forceren en wederom kom ik als eerste van de challenge over de meet. Nu heb ik amper een half uur voor we starten met de afsluitende loopproef van 12 km.
Ik start heel soepel en voel al snel dat het vet van de soep is. Het parkoer is al zwaar op zich en met zulke zware benen word het nog zwaarder maar we geven niet af. ik probeer men tempo (wel heel wat rustiger dan normaal) toch vast te houden. Alle bergjes die we over moeten voel ik men benen stroppen maar ja hoe kan dat ook anders. de tweede ronde kom ik erdoor en kan ik vlotter lopen zodat ik zeer tevrderen in een klein 59' met 12 km heb afgewerkt. Ditmaal als tweede challenger maar ik hou nog genoeg tijd over om toch het totaalpakket te winnen.
Extra fotos volgen nog
